[ad_1]

تصویر

تصویر: دکتر. جون وو ، لقیان یو ، یولئی وی و همکارانش نوع جدیدی از سلول های بنیادی پرتوان را از موش ها ، اسب ها و انسان ها به نام XPSC جدا کردند که توانایی تولید کیمرها را دارند … بیشتر

اعتبار: تصویر عکس از لقیان یو

DALLAS – 3 دسامبر 2020 – تیمی تحت هدایت UT Southwester نوع جدیدی “متوسط” از سلولهای بنیادی جنینی را در بسیاری از گونه ها ایجاد کرده که می تواند به کیمرا کمک کند و پیش سازهای اسپرم و تخمک را در یک رگ کشت ایجاد کند.

یافته ها این هفته بصورت آنلاین در سلول بنیادی سلول، می تواند منجر به پیشرفت های زیادی در زمینه زیست شناسی اساسی ، پزشکی احیا و فن آوری های تولید مثل شود.

دکتر یون وو ، استادیار زیست شناسی مولکولی ، توضیح می دهد که سلول های موجود در جنین های اولیه مجموعه ای از برنامه های مختلف قدرت تکثیر دارند که همه آنها سلول ها را برای ایجاد انواع مختلف بافت در بدن اهدا می کنند. بسیاری از تحقیقات قبلی بر توسعه و توصیف سلولهای بنیادی جنینی “ساده لوح” (آنهایی که حدود چهار روز پس از لقاح در موش ها) و سلول های بنیادی اپی بلاست “اولیه” (حدود هفت روز پس از لقاح در موش ها ، اندکی پس از کاشت جنین در رحم) متمرکز شده اند. .

با این حال ، وو می گوید ، پیشرفت کمی در استخراج و توصیف سلول های بنیادی پرتوان (PSC) وجود دارد که بین این دو مرحله وجود دارد – بیشتر به این دلیل که محققان موفق به ایجاد الگویی برای نگهداری سلول ها در این حالت متوسط ​​نشده اند. تصور می شود سلولهای این حالت از ویژگیهای منحصر به فردی برخوردارند: توانایی کمک به کایمرهای درون گونه ای (ارگانیسم هایی که حاوی ترکیبی از سلولهای افراد مختلف از یک گونه هستند) یا کایمرهای بین گونه ای (ارگانیسم هایی که حاوی ترکیبی از سلولهای گونه های مختلف هستند) و توانایی تمایز به سلولهای زایای اولیه در فرهنگ ، پیش سازهای اسپرم و تخمک ها.

برای این مطالعه ، محققان با موفقیت PSC های میانی را تولید كردند كه آنها را “XPSC” موش ، اسب و انسان می نامیدند.

وو می گوید این نتایج می توانند در نهایت منجر به پیشرفت های زیادی در تحقیقات پایه و تحقیقات کاربردی شوند. به عنوان مثال ، بررسی فعالیت ژن در XPSC از گونه های مختلف و كیمرهای بین گونه ای می تواند به محققان درك كند كه چه امضایی از طریق تكامل حفظ شده است. مطالعه ارتباط بین سلولها در كیمرا می تواند به دانشمندان كمك كند تا استراتژیهایی را كه می تواند برای تسریع رشد بافتها و اندامهای سلولهای بنیادی مورد استفاده برای پیوند استفاده شود ، شناسایی كنند. و استفاده از سلولهای زایای اولیه مشتق از کیمرا برای ایجاد اسپرم و تخمک می تواند به حفظ گونه های جانوری در معرض خطر و بهبود درمان ناباروری کمک کند.

وو ، محقق ویرجینیا مورچیسون لنتیکوم در تحقیقات پزشکی ، گفت: “این XPSC ها پتانسیل زیادی دارند. تحقیقات ما به شما کمک می کند تا در هر یک از این فرصت ها گشوده شود.”

وو خاطرنشان می کند که توسعه XPSC یک چالش خاص است ، زیرا شرایطی که PSC های ساده لوح را پایدار نگه می دارد دقیقاً برعکس شرایطی است که PSC های اولیه را تثبیت می کند. در حالی که شرایط ساده بازی PSC باید مسیر سیگنالینگ سلول WNT را فعال کرده و مسیرهای FGF و TGF-inhib را مهار کند ، شرایط اولیه نگهداری PSC باید WNT را سرکوب کرده و FGF و TGF-activate را فعال کند.

وو و همکارانش با هدف تولید محیط ترجیحی XPSC ، سلولهای جنین موش اولیه را در کشتهای حاوی مواد شیمیایی و فاکتورهای رشد که هر سه مسیر را فعال می کنند ، قرار دادند. این سلولهای رشد یافته آزمایشگاهی در فرهنگ بسیار پایدار هستند و می توانند بدون تکامل بیشتر در حدود دو سال تولید مثل کنند.

آزمایش های اضافی نشان داده است که این سلول ها انتظاراتی را که محققان مدتهاست سعی در کمک به کیمرها و تمایز مستقیم به سلولهای زایای اولیه دارند برآورده می کنند. وو و همكارانش با تزریق سلولها به جنینهای اولیه موش با استفاده از سلولهای مشتق شده از موش با رنگهای مختلف خز ، كیمرهای داخل گونه را تولید كردند. آنها همچنین با برچسب زدن به سلولها با پروتئین فلورسنت و سپس شناسایی آنها در بدن فرزندان حاصل ، سهم XPSC را کنترل می کنند.

تیم وو با تزریق XPSC اسب به جنین های اولیه موش و اجازه رشد رویان برای مدت چند روز در موش ، کایمرهای بین گونه ای ساختند. با کمال تعجب ، گرچه اسبها دارای دوره حاملگی نسبتاً طولانی – تقریباً یک سال هستند – محققان دریافتند که این سلولهای خارجی در ایجاد اندامهای موش نقش دارند ، که نشان می دهد سیگنالهای سلولهای موش زمان رشد اندام را تعیین می کنند.

مانند XPSC از گونه های دیگر ، نشان داده شده است که سلول های انسانی در صورت امکان رشد شرایط رشد و همچنین تشکیل سلول های زایای اولیه مستقیم بر روی صفحه ، می توانند به بافت های مختلف متمایز شوند.

###

سایر محققان UTSW که در این مطالعه مشارکت داشتند شامل لکیان یو ، یولئی وی ، کارلوس ا. پینزون آرتئاگا ، ماساهیرو ساکورایی ، دانیل آ. اشمیتز ، کانبین ژنگ و امیلی دی بالارد بودند. یو و وو مخترع برنامه ثبت اختراع ناشی از این کار هستند.

بودجه این مطالعه توسط موسسه پیشگیری و تحقیقات سرطان تأمین شد

تگزاس (CPRIT No. RR170076) ، مرکز هامون برای علوم ترمیمی و پزشکی ، آزمایشگاه اصلی خواندن و نوشتن ژنوم در استان گوانگدونگ (№ 2017B030301011) و بنیاد شیشه Asahi.

درباره مرکز پزشکی UT Southwest

UT Southwester ، یکی از مراکز پزشکی دانشگاهی برجسته کشور ، تحقیقات زیست پزشکی نوآورانه را با مراقبت و آموزش بالینی استثنایی ادغام می کند. دانشکده این م institutionسسه شش جایزه نوبل دریافت کرده و شامل 23 عضو آکادمی ملی علوم ، 17 عضو آکادمی ملی پزشکی و 13 محقق از انستیتوی پزشکی هوارد هیوز است. دانشکده های تمام وقت با بیش از 2500 مسئول پیشرفت پزشکی پیشگامانه هستند و متعهد به ترجمه سریع تحقیقات به درمان های بالینی جدید هستند. پزشکان جنوب غربی UT حدود 80 تخصص را برای بیش از 105000 بیمار بستری در بیمارستان ارائه می دهند ، تقریباً 370،000 مورد را در اورژانس تشکیل می دهند و تقریباً 3 میلیون ویزیت سرپایی را سالانه کنترل می کنند.

سلب مسئولیت: AAAS و EurekAlert! هیچ مسئولیتی در قبال صحت گزارشهای خبری منتشر شده در EurekAlert ندارند! از طریق موسسات کمک کننده یا استفاده از هرگونه اطلاعات از طریق سیستم EurekAlert.

[ad_2]

منبع: kolah-news.ir