[ad_1]

تصویر

تصویر: سطح بیان نوروپپتید Pth2 در مغز گورخر وجود و تراکم دیگران را در محیط کنترل می کند. چشم انداز بیشتر

اعتبار: م Maxسسه تحقیقات مغز ماکس پلانک / جی کوهل

آیا تا به حال فکر کرده اید که فاصله اجتماعی و انزوا از خود چگونه می تواند بر مغز شما تأثیر بگذارد؟ یک تیم تحقیقاتی بین المللی به سرپرستی ارین شومان از م Instituteسسه تحقیقات مغز ماکس پلانک ، یک مولکول مغز را کشف کرده اند که به عنوان “دماسنج” برای حضور افراد دیگر در محیط حیوان عمل می کند. گورخرها از طریق احساس مکانیکی و حرکت آب – که شامل هورمون مغز است – حضور دیگران را “حس” می کنند.

تغییر شرایط اجتماعی می تواند باعث تغییرات پایدار در رفتار حیوانات شود. به عنوان مثال انزوای اجتماعی می تواند عواقب ویرانگری برای انسان و سایر حیوانات از جمله گورخر داشته باشد. با این حال ، سیستم های مغزی که محیط اجتماعی را درک می کنند به خوبی درک نشده اند. برای مطالعه اینکه آیا ژن های عصبی به تغییرات چشمگیر در محیط اجتماعی پاسخ می دهند ، دانشجوی کارشناسی ارشد لوکاس آنزر و همکارانش گورخرها را به تنهایی یا با خویشاوندان برای دوره های زمانی مختلف پرورش می دهند. محققان از توالی RNA برای اندازه گیری میزان بیان هزاران ژن عصبی استفاده کردند.

پیگیری تراکم اجتماعی

“ما یک تغییر ثابت در بیان مشتی ژن در ماهی پرورش یافته در انزوای اجتماعی یافتیم. یکی از آنها هورمون پاراتیروئید 2 (pth2) بود ، که یک پپتید نسبتاً ناشناخته در مغز را کد می کند. با کمال تعجب ، هنگامی که ماهی گورخر جدا شد ، pth2 در مغز ناپدید شد ، اما میزان بیان آن به سرعت افزایش یافت ، شبیه دماسنجی که ماهی های دیگر به مخزن اضافه می شوند.

دانشمندان با هیجان از این کشف ، آزمایش کردند که آیا با قرار دادن ماهی های قبلا جدا شده در یک محیط اجتماعی می توان اثرات انزوا را برطرف کرد. آنسر می گوید: “تنها پس از 30 دقیقه شنا با نزدیکان آنها ، بهبود قابل توجهی در سطح pth2 وجود داشت. پس از 12 ساعت با سطح pth2 بومی ، آنها از آنچه در حیوانات پرورش یافته در اجتماع دیده می شد ، قابل تشخیص نبودند.” “این تنظیم بسیار سریع و سریع غیرمنتظره بود و ارتباط بسیار نزدیک بین بیان ژن و محیط را نشان داد.”

بنابراین حیوانات از کدام حالت حسی برای تشخیص دیگران و ایجاد تغییر در بیان ژن استفاده می کنند؟ شومان توضیح می دهد: “معلوم شد که حالت حسی که بیان pth2 را کنترل می کند ، بینایی ، چشایی یا بویایی نیست ، بلکه مکانیزه شدن است – آنها در واقع حرکات فیزیکی شنای ماهی های همسایه را” احساس “می کنند.”

احساس حرکات آب

ماهی ها حرکت (“احساس مکانیکی”) را در مجاورت خود از طریق اندام حسی به نام خط جانبی درک می کنند. برای آزمایش نقش احساس مکانیکی در تحریک بیان pth2 ، تیم تحقیقاتی سلولهای حساس را در خط جانبی ماهی به صورت مکانیکی از بین برد. در حیواناتی که قبلا جدا شده بودند ، از بین بردن سلولهای خط جانبی مانع از نجات هورمون عصبی می شود که معمولاً به دلیل وجود ماهی های دیگر ایجاد می شود.

همانطور که ما انسان ها به لمس حساس هستیم ، به نظر می رسد ماهی گورخرها نیز به طور خاص برای شنا در ماهی های دیگر تنظیم شده اند. دانشمندان متوجه تغییراتی در سطح pth2 ناشی از حرکت آب شده اند که ناشی از مواد خاصی در مخزن است. وی توضیح می دهد: “لارو ماهی گورخر با انفجارهای کوتاه شنا می کند. ما با ایجاد یک موتور برای ایجاد حرکات مصنوعی ماهی ، از این تحریک آب تقلید می کنیم. جالب اینجاست که در ماهی های جدا شده قبلی ، حرکات مصنوعی درست مانند ماهی های همسایه واقعی ، سطح pth2 را ذخیره می کنند. آنسر

“داده های ما نقش شگفت انگیزی را برای یک نوروپپتید نسبتاً ناشناخته ، Pth2 نشان می دهد – این ماده تراکم جمعیت را در محیط اجتماعی حیوان کنترل و پاسخ می دهد. روشن است که حضور دیگران می تواند پیامدهای چشمگیری برای دسترسی حیوان به منابع و بقای نهایی داشته باشد. از این طریق ، احتمالاً این هورمون عصبی مغز اجتماعی و شبکه های رفتاری را تنظیم می کند. ”

###

انتشار اصلی

Lukas Anneser، Ivan C. Alcantara، Anja Gemmer، Kristina Mirkes، Soojin Ryu and Erin M. Schuman نوروپپتید Pth2 بطور پویا و از طریق احساس مکانیکی دیگران را حس می کند.
طبیعت، 2 دسامبر 2020

سلب مسئولیت: AAAS و EurekAlert! هیچ مسئولیتی در قبال صحت گزارشهای خبری منتشر شده در EurekAlert ندارند! از طریق موسسات کمک کننده یا استفاده از هرگونه اطلاعات از طریق سیستم EurekAlert.

[ad_2]

منبع: kolah-news.ir

ایندکسر