[ad_1]

در جهان حدود 40 میلیون نابینا وجود دارد. بسیاری از آنها از درمان چشم بهره مند نخواهند شد ، به عنوان مثال در موارد آسیب عصب بینایی ، جایی که ارتباط بین چشم و مغز از بین می رود. برای این بیماران ، تحریک مستقیم نواحی بینایی در پشت مغز ممکن است جواب باشد.

ایده تحریک مغز با کاشت برای ایجاد تصورات تصویری مصنوعی جدید نیست و به دهه 70 قرن گذشته برمی گردد. با این حال ، سیستم های موجود می توانند همزمان تعداد کمی “پیکسل” مصنوعی تولید کنند. در NIN ، محققان تیمی به سرپرستی پیتر رولفسما اکنون از فناوری های جدیدی برای تولید و کاشت ایمپلنت ، مهندسی پیشرفته مواد ، تولید ریز تراشه و میکروالکترونیک برای تولید دستگاه هایی با ثبات و دوام بیشتر از کاشت های قبلی استفاده می کنند.

تحریک الکتریکی

هنگامی که تحریک الکتریکی از طریق الکترود کاشته شده به مغز منتقل شود ، باعث ایجاد درک از یک نقطه نور در یک مکان خاص در فضای بینایی معروف به “فسفن” می شود.

این تیم ایمپلنت هایی با وضوح بالا متشکل از 1024 الکترود ساخته و آنها را در قشر بینایی دو میمون بینا کاشته است. هدف آنها ایجاد تصاویر قابل تفسیر از طریق تحریک الکتریکی به طور همزمان از طریق چند الکترود برای ایجاد برداشت متشکل از چند فسفن بود. رولفسما می گوید: “تعداد الکترودهایی که در قشر بینایی کاشته ایم و تعداد پیکسل های مصنوعی که می توانیم برای ایجاد تصاویر مصنوعی با وضوح بالا تولید کنیم بی سابقه است.”

تشخیص نقاط ، خطوط و حروف

در ابتدا ، میمون ها مجبور به انجام یک کار ساده رفتاری بودند که در آن حرکات چشم را انجام می دادند تا محل فسفن را که در طول تحریک الکتریکی توسط یک الکترود جداگانه ایجاد می شود ، اعلام کنند. آنها همچنین بر روی کارهای پیچیده تر مانند یک کار جهت دار که در آن تحریک ریز به یک سری از الکترودها تحویل داده شد و یک وظیفه تمایز حروف که در آن تحریک ریز به طور همزمان به 8-15 الکترود تحویل داده شد ، آزمایش شدند و یک تصور در قالب یک نامه ایجاد شد. . میمون ها با استفاده از دید مصنوعی خود با موفقیت اشکال و ادراکات ، از جمله خطوط ، نقاط متحرک و حروف را تشخیص می دهند.

“ایمپلنت ما به طور مستقیم با مغز ارتباط دارد و مراحل قبلی پردازش بینایی را از طریق چشم یا عصب بینایی دور می زند. بنابراین ، در آینده ، می توان از چنین فناوری برای بازگرداندن بینایی ضعیف در افراد نابینایی که دچار آسیب دیدگی یا تخریب شبکیه ، چشم یا عصب بینایی شده اند ، استفاده کرد. عصب ، اما قشر بینایی آن دست نخورده باقی می ماند ، “توضیح می دهد سینگ چن ، دانشجوی فوق دکترا در تیم رولفسما.

این مطالعه پایه ای برای یک دستگاه نوروپروتستیک ایجاد می کند که می تواند به افراد نابینا عمیق اجازه دهد بینایی عملکردی خود را بازیابند و اشیا را تشخیص دهند ، در محیط های ناآشنا پیمایش کنند و در محیط های اجتماعی تعامل راحت تری داشته باشند و استقلال و کیفیت زندگی آنها را بسیار بهبود بخشد. .

رولفسما می گوید: “نه تنها بخشی از این کار توسط پروژه مغز انسان تأمین شد ، بلکه ایمپلنت انسانی آینده از اطلس مغز EBRAINS نیز بهره مند خواهد شد.” “اگر می خواهید به این روش کاملا دقیق با پوسته تعامل کنید ، به یک نقشه بسیار دقیق نیاز دارید.”

کاترین آمونتس ، مدیر تحقیق در پروژه مغز انسان گفت: “ما همیشه هدف کمک به آوردن نوآوری های تغییر دهنده زندگی از تحقیقات مغزی برای بیماران هستیم. تحقیقاتی از این قبیل ، فاصله تحقیقات اساسی تا فناوری مغز را تغییر می دهد.”

پاول سووودا ، مدیرعامل EBRAINS ، گفت: “این یک نمونه عالی از پیشرفت در زمینه شگفت انگیز محاسبات مغزی است و ما در تلاش هستیم EBRAINS را به یک مرکز اصلی و تسریع کننده برای چنین تحقیقاتی در اروپا تبدیل کنیم.”

###

هدف EBRAINS این است که دوره جدیدی را در تحقیقات مغزی فراهم کند. در مورد زیرساخت های تحقیقاتی مغز دیجیتال مشترک اتحادیه اروپا در https بیشتر بیاموزید: //ابرومن /کشف می کنم

وبینار EBRAINS “Brain Matters” “شبکه های هوشیاری و موارد استفاده پزشکی” را با ماوی سانچز-ویوز ، مارچلو ماسیمینی و پیتر رولفسما تماشا کنید

https: //www.یوتیوببا /داری تماشا میکنی v =siwe3ZWMmeI

سلب مسئولیت: AAAS و EurekAlert! هیچ مسئولیتی در قبال صحت گزارشهای خبری منتشر شده در EurekAlert ندارند! از طریق موسسات کمک کننده یا استفاده از هرگونه اطلاعات از طریق سیستم EurekAlert.

[ad_2]

منبع: kolah-news.ir