[ad_1]

تسوکوبا ، ژاپن – گاهی اوقات ، سلولهای ایمنی بدن اهدا کننده ، بافت گیرنده را خارجی می شناسند و باعث یک اختلال چند سیستمی به نام بیماری پیوند در برابر میزبان (GVHD) می شوند. پس از پیوند مغز استخوان یا سلول بنیادی که برای درمان انواع خاصی از سرطان خون انجام می شود ، GVHD حتی ممکن است پیوند اعضای جامد را دنبال کند و اساساً مخالف رد پیوند است. محققان دانشگاه تسوکوبا اکنون پاتوژنز تغییرات پوستی مشخص در GVHD مزمن را روشن کرده اند ، زیرا با ایجاد تغییر در سیتوکین فاکتور رشد -β1 (TGFβ1) ، که سلولهای کراتینوسیت – سلول های پوستی پوست – تحت تحریک آپوپتوز (مرگ سلولی تنظیم شده) قرار می گیرند ، واسطه می شوند. اینترفرون-γ (IFNγ).

تمام ارگانیسم های زنده ، از باکتری های تک سلولی گرفته تا حیوانات پیچیده بالاتر ، “تمایز ایمنی شناختی” دارند تا بین خود و غیر خود تفاوت قائل شوند. متأسفانه ، این سیستم های شناسایی و مکانیسم های دفاعی در برابر پیوند درمانی بین افراد با هویت ژنتیکی متفاوت عمل می کنند. پوست ، دستگاه گوارش و کبد اغلب در GVHD تحت تأثیر قرار می گیرند. این می تواند حاد (aGVHD) باشد یا اگر بعد از 100 روز اتفاق بیفتد ، مزمن باشد (cGVHD). اولین مورد معمولاً منجر به فرسایش مخاطی – پوستی اریتماتو می شود ، که به عنوان قرمزی سطح یا بثورات در نظر گرفته می شود ، و دیگری به تغییرات اسکلرودرماتیک ، که به صورت ضخیم شدن پوست ظاهر می شود.

تیم تحقیقاتی به دنبال شناسایی مکانیزم های زمینه ساز مرگ کراتینوسیت و اسکلرودرماتیت است. پروفسور Naoko Okiyama ، نویسنده مسئول و متخصص پوست در دانشکده پزشکی ، توضیح می دهد: “برای اولین بار ، ما افزایش بیان TGFβ1 در cGVHD را در مقایسه با aGVHD با رنگ آمیزی ایمونوهیستوشیمی بر روی بافت بیوپسی از ضایعات پوستی در بیماران انسانی نشان دادیم”. “سپس ، برای بررسی نقش کراتینوسیتها در تغییرات اسکلرودرماتیک ، ما یک مدل آزمایشی از موشهای اصلاح شده ژنتیکی منتقل شده با سلولهای CD8 T مخصوص کراتینوسیت پیدا کردیم. ما دریافتیم که انتقال سلولهای CD8 T با کمبود IFNγ باعث ضایعه حاد مخاط جلدی حاد می شود تغییرات اسکلرودرماتیک خفیف تر و گیرندگان بیان TGFβ1 پایین تری نسبت به گروه شاهد داشتند. ”

علاوه بر این ، در سلولهای کراتینوسیت موش که تحت آپوپتوز قرار گرفته و با IFNγ در شرایط in vitro انکوبه می شوند ، افزایش تولید TGFβ1 توسط zVAD ، یک مهار کننده آپوپتوز مهار می شود ، اما توسط Nec-1 ، که مانع از نکروپتوز (مرگ التهابی) می شود ، مهار نمی شود. این نشان می دهد که IFNγ باعث تولید TGFβ1 به طور خاص در کراتینوسیت های آپوپتوز می شود.

پروفسور اوکیاما می گوید: “ما ایده بهتری از پاتوژنز اسکلرودرماتوز cGVHD به دست آوردیم ، که به توضیح فیبروز پوستی در لوپوس اریتماتوز دیسکویید و سندرم استیونس-جانسون نیز کمک می کند.” “علاوه بر این ، از آنجا که IFNγ باعث ایجاد فیبروز بافت خود ایمنی و التهابی در شرایطی مانند cGVHD و اسکلروز سیستمیک می شود ، ما توصیه می کنیم تحقیقات بیشتری در مورد پروتکل های درمانی علیه IFNγ و ضد آپوپتوز علیه اسکلرودرمی انجام دهیم.”

###

مقاله ، “کراتینوسیتهای آپوپتوتیک تحریک شده با اینترفرون-γ باعث افزایش تغییرات اسکلرودرماتیک در بیماری مزمن پیوند در مقابل میزبان می شود” ، در مجله پوست پژوهشی در DOI: 10.1016 / j.jid.2020.09.033

سلب مسئولیت: AAAS و EurekAlert! هیچ مسئولیتی در قبال صحت گزارشهای خبری منتشر شده در EurekAlert ندارند! از طریق موسسات کمک کننده یا استفاده از هرگونه اطلاعات از طریق سیستم EurekAlert.

[ad_2]

منبع: kolah-news.ir